Carolien & Adjudant

September 2009 heb ik de moeilijke maar juiste beslissing moeten nemen afscheid te nemen van mijn maatje. Zijn gezondheid speelde hem teveel parten om hem nog een waardig bestaan te geven. Hij was een zeer getalenteerd dressuurpaard, maar kampte met artrose in een vergevorderd stadium. Kort voor zijn overlijden kreeg ik een blessure aan mijn knie waardoor ik tot april van dit jaar niet kon paardrijden. Na wat geoefend te hebben op paarden van vriendinnetjes besloot ik dat het tijd werd weer serieus te gaan zoeken naar een opvolger voor mijn kanjer. Dat is dus afschuwelijk moeilijk.

Eerst ben ik zelf gaan zoeken via internet en vond, dacht ik, een goede opvolger. Omdat ik vind dat je zo’n belangrijke keuze niet alleen moet doen, heb ik Marijke gevraagd om mede te beoordelen. Zij vond het paard erg leuk maar voelde tijdens het rijden wat in zijn rug. Tijdens de röntgenologische keuring bleek dan ook dat zijn rug niet goed was. Ik was al erg gecharmeerd van het rijden van Marijke en met name het gevoel wat zij heeft voor paarden, en toen al helemaal. Ik ben geen onervaren ruiter, maar dit had ik toch niet zo duidelijk gevoeld. Voor mij was het toen heel duidelijk dat ik haar de opdracht gaf voor mij een paard te zoeken.

Ik heb haar de restricties gegeven van budget, kleur, minimale hoogte, geslacht en maximale leeftijd en verder aangegeven waar mijn ambities liggen met het nieuwe paard. Twee weken nadat zij de opdracht aanvaarde belde ze mij vol enthousiasme op dat ze “hem” had gevonden. Zij vroeg mij een dag in mijn agenda te plannen om paarden te kijken. Naast het paard waarvan zij dacht dat die het beste bij mij zou passen, had ze nog 2 andere paarden gereserveerd bij verschillende eigenaren, die voldeden aan mijn wensen. De 2 andere paarden voldeden precies aan mijn wensen maar bij beide voelde ik niet de zogenaamde “klik”. Wel bij het paard waar Marijke zelf ook zo enthousiast van was.

Marijke heeft mij niet vaak zien rijden maar heeft op basis van mijn verhaal buitengewoon goed in kunnen schatten wat bij mij past. Dat getuigt van veel mensenkennis en paardenkennis. Ik realiseer me dat het een buitengewoon korte tijd was van het moment van opdracht geven tot het vinden van het juiste paard. Dit is vooral toeval. Vanaf het moment dat ik Marijke de opdracht gaf, had ik het volste vertrouwen in haar dat zij het juiste paard voor mij zou vinden. Zij stelde de juiste vragen en zocht bevestiging voor haar gedachtegangen. Al had het een half jaar geduurd, dan nog had ik niet getwijfeld aan haar meerwaarde, het is soms een kwestie van geluk het juiste paard te vinden.

Dankzij Marijke ben ik nu de trotse eigenaar van een prachtig paard, waarmee ik mijn doel de hogere dressuur in te gaan, zal kunnen bereiken. Zij heeft gezorgd voor een waardig opvolger van mijn vorige paard, en mensen die mij kennen weten dat dit bijna een onmogelijk opgave was.

Carolien Zijp
10 augustus 2010

Op 7 juli 2010 heb ik een 5-jarige ruin gekocht (Tango x Jeraldo)

More Case Studies

See all